می خواهم که دیگر نباشم

هر گاه که فکر راهی را می اندیشم

گویی

گویی ....

کسی آب به دست پشت سرم می ایستد

آب میریزد...

و من باز هم خسته تر از قبل از راه جدیدم باز می گردم

آب نریز...

بگذار طعم شیرین موفقیت را بچشم

چرا قرآن را توشه راهم نمیکنی ...

میکنی؟

میدانم اگر توشه راهم نبود آنوقت دیگر ........ چه رسد به آنکه خسته بر گردم

دیدی

باز هم برگشتیم سر خانه اول

خوب دوباره شروع می کنیم

اینبار شاکی وار سخن می گویم...

.

.

.

شاکی تویی؟ تو؟

چرا بیهوده سخن می گویی؟ صد بار به تو گفتم باز هم می گویم!!!!! 

در کدامین سجده ات شش دانگ هواست به خدا بود؟

در کدامین رکعت ات لمسش کردی؟

در کدامین ..... 

بخشش لازم نیست اعدامش کنید .....

.

.

.

می بینی؟ باز هم من محکوم شدم ، باشد خلع سلاح شدم.

دیگر خسته شدم ، اینبار به بیراهه میروم ، تو رو به خدا آب پشت سرم نریزید

لنگر انداخته اینجا
با کشتی تنهامان
هماره سرگشته
با دست های به هم بافته
لبالب
نرم
زمزمه گر میان علف ها
پا سوده بر شن ها
نجوا گر جزیره های آشفته
بس دور

چه تنهاییم,تنها و میرا
پنهان
زیر شاخه های آرام و جدا از هم
آنگاه که عشق ما ستاره ای هندی می کارد
شهاب قلبی سوزان
با موجی که می درخشد
بال هایی که می درخشد و پرتاب می شوند

شاخه های سنگین
کبوتر جلا یافته ای که می موید
و آه می کشد
در روزها و شب های دراز آهنگ
چو در گذریم
سایه هامان آواره شوند
آنگاه که غروب
راه های زودگذر را تیره می سازد
پای مه آلوده می افتد
بر موج شعله خواب آلوده

اما به قول معروف ماهی رو هر وقت از آب بگیری تازه است.

                                                                که منم زنده به بوی تو به گل روی تو

مرو ای دوست       مرو ای دوست                   بنشین با من و دل

                                                               بنشین تا برسم مگر به شب موی تو

تو نباشی چه امیدی به دل خستهء من           تو که خاموشی بی تو به شام و سحر چه کنم با غم تو  

مرو ای دوست       مرو ای دوست                  مرو از دست من ای یار

بنشین تا بنشانی نفسی با آتش دل             بنشین تا برسم مگر به شب موی تو    

تو نباشی چه امیدی به دل خستهء من           تو که خاموشی بی تو به شام و سحر چه کنم با غم تو  

معبودا اگر مرا خوار میخواستی رهم ننمودی و اگر میخواستی رسوایی مرا آفیتم نمیدادی

معبودا گُمان ندارم رد کنی حاجتی را که عمرم را در آن سر زدم و آن را از تو خواستم

معبودا همه از آن توست,همیشه,همیشه تا ابد و سرمد,فزون شود,کم نگردد,چنان چه خواهی

معبودا اگر مرا به جرم گرفتی,تو را به عفوت گیرم,و اگر به گناهانم در گیری به آمرزشت در آویزم و اگر مرا به آتش بری,اعلام کنم به اهل آن که من دوستت داشتم و دارم

معبودا اگرچه خرد است در زمینهء طاعتت کردارم,ولی بزرگ است در زمینهء امید و آرزویم

معبودا چگونه از درگاهت برگردم دست خالی و محروم به آنکه حسن ظنّ به جودت داشتم که برگردانی مرا با برات نجات و مهربانی

معبودا من گذرانیدم عمرم را در بد منشیِ فراموشی تو و کهنه کردم جوانیم را در مستی دوری کردن از تو
 
معبودا من بنده و بنده زادهء توام,ایستادم پیش تو و توصل جستم به کرمت به سوی تو
 
الهی آمین

 اندکی آرامتر,اندکی آرامتر,اندکی آرامتر قدم بردار

اندکی بیشتر,اندکی بیشتر,اندکی بیشتر,پیشم بمان

اندکی دیرتر,اندکی دیرتر,اندکی دیرتر,از پیشم برو

اندکی بیشتر,اندکی بیشتر,اندکی بیشتر,مرا بشناس

یا حق

امشب به آرامش سرم و میذارم رو بالش اما آغشته به غم است این آرامش

اما امروز صبح دوباره خیلی خیلی اتفاقی دیدمش خودم خوب میدونم که کار خداست, خدایا شکرت

"من بدون هیچ وابستگی, همه مردم را دوست دارم و همه مردم بدون هیچ وابستگی مرا دوست دارند."

محبت حلیم و مهربان است.محبت حسدنمیبرد.محبت کبر و غرور ندارد.محبت اطوار ناپسندیده ندارد.محبت خشم نمی گیرد و سوء ظن ندارد.

یا حق 

سلام  خیلی وقت بود که سراغ وبلاگم نیمده بودم ولی حالا اومدم

یه جمله قشنگ از تو کتاب شعله طور دکتر زرین کوب پیدا کردم بد نیست بدونی گوش کن:

خود را بشناس تا بر خود مسلط گردی.